ورود و ثبت نام

تاثیر ریز موفقیت ها در زندگی ما

سلام

بچه ها که اولین بار میگه مممماان ..(همون مامان)  8  نفر قربونش میرن . مادر . بابا. عمه ها . خاله ها  .دایی و می فهمه که خیلی کار بزرگی انجام  داده .. ادامه میده و  شروع میکنه به  بلبل زبونی  آخرش هم  زبون درازی.. ولی حرف زدن را یاد گرفته…

زبون دراز کی بودی تو…

همون بچه وقتی اولین بار گردن میگره 12 نفر خود کشی می  کنن.. الهی مادر بزرگ فدات بشه.. چه گردنی میگیره و بچه م فهمه  چه حرکتی زده و باید ادامه بده… چند مدت بعد دست به میز تلویزون میگیره و تقریبا یه مجتمع مسکونی فدای  تاتی کردنش بردن

( اکبر قصاب فدای راه رفتنت بشه   الهی)  

و بعد از اون  حدود 49 نفر از زمین خردنش کارشون به بیمارستان و اهدا عضو می رسه …

الهی خاله پیش مرگت بشه .. پا شو پاشو  عیبی نداره  تو می تونی .. ..صغری منم اینقدر زمین خورد که طبقه پائینی واحدش را زیر قیمت فروخت و رفت ولی یاد گرفت ..

و بچه می فهمه که زمین خوردن جزئی از یاد گرفتن است ..

همون بچه 2 سالگی را که رد  میکنه اوضاع تغییر می کنه   الهی بمیری  باز به این دست زدی..   خاک بسرت اینو خراب کردی و بچه کلا  کیت کنجکاوی را از توی مغز غیر فعال میکنه  ..

کودک ما وقتی اولین بار توی انشاء می نویسه حیات ما زیباست ..  . به  نه نه اش نشون.. میده مادر  گوشی به دست میگه ..

خاک به سرت  حیات به ط دسته داره  اینو نمی دونستی؟؟؟

  و کلا دیکه و انشا به منفورات بچه تبدیل میشه

همون بچه در سن 9سالگی وقتی میخواد بگه 3دوتا میشه 6 تا قاطی  می کنه میگه پنج تا  یه کلاس میخندن …

اووووسکل اون جمعه .. این ضربه.. و ریاضی جزو  زجرآور ترین درس ها خواهد شد ..

همون بچه وقتی توی دانشگاه از یه دختر خوش میاد  چون انشاء خوبی نداره و تمرین نکرده گوشه جزوه می نویسه من شما را عشق دارم گزینه صحیح را انتخاب کنید ..

و اون دختر میاد این جمله را استوری میکنه  و پسر در سن 55 سالگی مجرد می میره..

وقتی موفقیت های ریز بچه دیده و تشویق بشه سرعت یادگیری و پیشرفتش افزایش پیدا می کنه ..

نتنها خانوداه  بلکه ما خودمان هم در واگویه های درونی مون عادت به دیدن ریز موفقیت ها  نداریم و شکر نمی کنیم و توسعه نمی یابیم و هیچ وقت از داشته مسیر رشد کردن ها لذت نخواهیم برد.. اینطوری عزت نفس و اعتماد و بنفس و همچی در درون ما خدشه دار میشه و میل به  رشد کردن تا ابد در ما خشک میکنه چون فکر میکنیم که نمی توانیم . خاطره خوشی از مسیر حرکت رو به جلو  ندارم و نمودار رشد  خودمون را ندیده ایم

و با یه جمله  علمی از پیشرفت  توی اوج خدا حافظی میکنیم ….

من توی ژنم نیست ..